Και μερικά ποιήματα του είδους τάνκα....

Μερικά τάνκα από την υπό έκδοση συλλογή μου Εν ριπή οθφαλμού (εκδ. Μπακής)

Θερινή αύρα.

Στη θάλασσα της σιγής

αλμυρός ήλιος

φεγγοβολάει σκέψεις

κι ανυπότακτο χρόνο.

Σιωπούν οι λέξεις

στ’ άβατο της Φύσης σου

κι απλά δέονται

να κοινωνούν, Θεέ μου,

τ’ άρρητο της λευτεριάς σου.

Δραπέτευσε

στο φως μια ατίθαση

νυχτοπεταλούδα.

Ο θάνατος δε βρήκε

ίχνος σκότους πάνω της.

Σταγόνες δροσιάς

πέφτουν από τα φύλλα.

Πόθοι της μέρας

τη δική τους ψάχνοντας

κορυφή να δαμάσουν.

Επιτέλους! Ξαναγράφω εδώ μετά από τόσους μήνες. Βέβαια, δημοσίευσα στις ποιητικές φρυκτωρίες μεταφράσεις ποιημάτων του Γιαπωνέζου ποιητή Ozaki Hosai (από τα Αγγλικά βεβαίως βεβαίως!), χώρια την ποιητική παραγωγή που συνεχίζει με σκαμπανέβασμα, μεν, ακάθεκτη δε! Και ασφαλώς, σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσει από τις (τοπικές του Αγρινίου) εκδ. Μπακής, η ποιητική μου συλλογή, Εν ριπή οφθαλμού με ποιήματα χαϊκού ως επί το πλείστον αλλά και λίγα τάνκα!    

Στο τέλος του καλοκαιριού

Επιστροφή στα πάτρια εδάφη του Αγρινίου, επιστροφή στο σπίτι μου σπιτάκι μου... Πέρασε, όχι εντελώς βέβαια, ένα καλοκαίρι δημιουργικότατο, γεμάτο διάβασμα ποίησης και όχι μόνο, αναλύσεων λογοτεχνικών αλλά και πολιτικών, κόμικ (τα λατρεύω!) κλπ. Έκανα και μια πρώτη επαφή με τη Γιαπωνέζικη γλώσσα, έμαθα σχεδόν τα 2 από τα τρία συστήματα γραφής της, τα hiragana και katakana αλλά δυστυχώς δεν βρίσκεται καθηγητής για να μου τη διδάξει τη γλώσσα καθώς μόνος σου μπορείς να μάθεις κάποια αλλά πρέπει να μιλήσεις σε κάποιον, να γράψεις, να σε διορθώσει κ.ο.κ. Παράλληλα, εξακολουθώ λίγο λίγο να κρατώ επαφή με τα λατινικά και τα ιταλικά. Μακάρι να ήμουν μικρότερος, με πιότερο χρόνο να μάθαινα πολλές ξένες γλώσσες ή να ήμουν στην Αθήνα και να μπορούσα να σπουδάσω Κοινωνική Θεολογία! Πρόκειται για... δράσεις και σκέψεις που έκανα αυτό το καλοκαίρι... Τέλος πάντων.
Στην κοινότητα 'Χαϊκού Ελληνικά' στο facebook (βασικά μόνο στην εν λόγω κοινότητα 'μπαίνω') μπορείτε να βρείτε ποιήματά μου - δημοσιεύω τακτικά. Ιδού μερική συγκομιδή από την παραγωγή μου:

‘Κατεδαφιστέοι’

έκρινε τ’ Απόγευμα –

πόθοι της αυγής.

Οι ηλιαχτίδες

Το δικό του χρυσάφι-

Ταπεινό ρέμμα.

Γάργαρος χρόνος

κελαρύζει προσευχές

στον Θεάνθρωπο.

(Τελικά, όλο χαϊκού γράφω τελευταία!)

'Υπάρχω'

κραύγασε το πρόσωπό μου

στο προσωπείο του.

---

(με βάση ένα στίχο που πρότεινε 

μια συνάδελφος σε σεμινάριο στη Ναύπακτο)

Πετροπόλεμος

ιδεών και στίχων.

Αστερόσκονη.